Valentijnsdag voor de meerkoet

Het is 14 februari en een beetje meerkoet weet natuurlijk dat het Valentijnsdag is. Dit tweetal geniet van het mooie weer en tussen het voedsel zoeken door vinden ze telkens even tijd om elkaar te knuffelen. Aan het bouwen van een nest zijn ze nog niet begonnen, maar lang zal het niet meer duren. De toekomstige ouders knutselen binnenkort met zorg een soort eilandje in elkaar waarop de eieren gelegd gaan worden. Als materiaal gebruiken ze riet en andere waterplanten, maar ook allerlei bruikbaar afval kan voor de bouw worden gebruikt. De samenwerking binnen een meerkoetenhuwelijk is buitengewoon. Terwijl de een bouwt kan men de ander materiaal zien aanslepen.

Meestal bevat een nest tussen de 6 en de 10 eieren, die vanaf maart worden gelegd. Na ruim 3 weken broeden worden de kuikens geboren, donkergrijze bolletjes met een rood kopje. Na een week of 8 schijnen ze al te kunnen vliegen, maar veel jongen redden het niet om tot volle wasdom te komen. Roofvogels en hongerige snoeken houden flink huis onder de kuikens. Dat lijkt triest, maar de meerkoetenstand lijdt daar niet onder. De ouders gaan niet bij de pakken neer zitten en starten een 2e leg. Het voedsel van de vogel is voor een groot deel plantaardig. Vanaf de bodem duiken ze van alles op. Tussen hun dikke verenkleed zit heel veel lucht, waardoor het een hele klus is naar beneden te duiken. Vooral als ze kuikens hebben worden er ook veel kleine waterdieren zoals slakjes gevangen. ’s Winters vormen de dieren vaak enorme groepen op grote open wateren. Wanneer het gaat vriezen kunnen ze “grazend” op het land langs het water worden gezien. De meerkoet lijkt een wat onhandige vlieger. Wanneer hij op wil stijgen vanaf het water is een lange aanloop nodig waarbij de indruk wordt gewekt dat hij over het water rent. Aan zijn lange tenen zitten aan de zijkanten platte lobben die het afzetten vanaf het wateroppervlak vergemakkelijken. Ook bij het scharrelen door moerasachtig gebied komen die wonderlijke voeten goed van pas. Eenmaal in de lucht kunnen evenwel flinke afstanden worden afgelegd. ’s Winters kunnen hier bezoekers uit Scandinavië worden aangetroffen, terwijl een deel van de plaatselijke bevolking haar heil zoekt in het warmere zuiden. De meerkoet wordt nog wel een verward met het waterhoen. Het meest opvallende verschil zit hem in de bles boven de snavel. Bij het waterhoen is deze fel rood. De meerkoet heeft een witte bles. Het is een lastig te fotograferen vogel. Vooral op een zonnige dag wordt of de bles te wit of het verenkleed te zwart.